opa

Utrecht omstreeks 1979

Hier zie je mij 5-jaar oud met mijn, inmiddels overleden, grootvader aan de grote tafel in de serre.
Aan deze tafel werd vaak een ovaaltje uitgezet om de nodige uren trein plezier te verzorgen, vaak geflankeerd door hekjes en boerderijdieren. Ook auto's in verschillende schalen mochten niet ontbreken. En zoals je ziet keek opa ook erg graag mee.
Soms mocht de grote stoomlok (Lima 18-505) uit de kast, maar dat was meer uitzondering dan regel. Nu nog, hoe gek dat ook is, voelt het een beetje raar om 'm op de rails te zetten.
Als oma weg was mocht het hele huis belegd worden met rails. Vanuit de woonkamer door de keuken en serre, zo de tuin in, dan door de tuin weer door de serre, rechtsaf de gang in, aan het eind van de gang ging de trein via een lus terug en zo weer de woonkamer in en het rondje was compleet. Al met al was de trein hier toch wel 5 minuten bezig om 1 rondje af te leggen. Opa aan de trafo(s) en ik achter de trein aan rennen.
Als het hele huis een treinbaan was gebruikten we vaak de Lima 4-delige Hondekop (geel met blauwe baan), Deze was toen nog nieuw bij opa. De drempels waren een beetje te steil soms en zodoende staan de slijtsporen nog aan de onderkant van de bakken. een leuke tastbare herinnering aan de vele avonturen van deze trein.
Toen opa kwam te overlijden mocht ik van de familie de treinspullen hebben, waar ik bijzonder van vervuld ben, en ik heb geprobeerd de treinen zo goed mogelijk terecht te laten komen middels Hanulveen, mijn eigen stad waar de trein centraal staat.
De 1220 loc die op de bovenste foto vlak voor me langs rijdt, is het exemplaar dat nu ook in Hanulveen rond rijdt (zie foto onder). Ook deze is niet geheel ongeschonden door mijn jeugd gekomen. Ik kan mij nog herinneren dat hij een keer op volle snelheid de bocht op tafel niet haalde...volgas van tafel af en de kap lag in delen uit elkaar. Met lood in mijn schoenen en met de brokken naar opa. Die zei dat de loc maar even buiten dienst gesteld moest worden. De daarop volgende keer 'treinen' stond hij er weer bij, gelijmd en wel. Opa had 'm weer gemaakt! En ook dat is vandaag nog steeds zichtbaar op de loc, een duidelijk gelijmde breuk van voor naar achter over het dak. Een onvervangbaar erfstuk dus.

Waddinxveen anno 2003, Baan: Hanulveen I

Dit is dus werkelijk de loc die stamt uit mijn eigen jeugd.
Je zou kunnen zeggen dat deze lok van toen, de fundering is voor de hobby van vandaag.